Motörhead: Hız, Gürültü ve Rock ‘n’ Roll Öfkesi
Motörhead. Kaybetmek için Doğdu, Kazanmak için Yaşadı: Motörhead’in Kökenleri
Motörhead 1975 yılında Ian “Lemmy” Kilmister tarafından, uzay rock grubu Hawkwind’den kovulduktan sonra kuruldu. Dünyanın en gürültülü, en hızlı grubunu yaratmaya kararlı olan Lemmy, gruba Hawkwind için yazdığı son şarkının adını verdi. Gitarist Larry Wallis (eski Pink Fairies) ve davulcu Lucas Fox‘u kadrosuna kattı, ancak kısa süre sonra onların yerine “Hızlı” Eddie Clarke ve Phil “Philthy Animal” Taylor’ı alarak klasik Motörhead üçlüsünü oluşturdu.
Çakıllı vokalleri, gürleyen bası ve umursamaz tavrıyla Lemmy, Motörhead’in ruhunun vücut bulmuş haliydi: çiğ, agresif ve kesinlikle taviz vermeyen.
Motörhead. Altın Çağ: 1977-1983
Motörhead kendi adını taşıyan ilk albümünü 1977‘de yayımladı, ancak asıl çıkışını Overkill (1979) ve Bomber (1979) ile yaptı. Bu albümler punk enerjisini heavy metal ağırlığıyla birleştirerek speed metal olarak bilinen türün ateşlenmesine yardımcı oldu.
Maça Ası (1980)
Heavy müzikte bir dönüm noktası. Albüme adını veren parça “Ace of Spades” Motörhead’in en ikonik şarkısı haline geldi – bir türü tanımlayan ve grubun kanun dışı imajını pekiştiren hız odaklı bir marş. Albüm ticari ve eleştirel anlamda büyük bir çıkış yaparak İngiltere’de 4 numaraya kadar yükseldi.
Hammersmith’e Kadar Uyku Yok (1981)
Rock tarihinin en iyi canlı albümlerinden biri olan bu albüm, grubun sahnedeki vahşi gücünü gözler önüne seriyor. İngiltere Albüm Listesi’nde 1 numaraya yükselerek Motörhead’in sadece kült bir grup değil, büyük bir güç olduğunu kanıtladı.
Motörhead. Kadro Değişimleri ve Zorluklar: 1984-1995
Clarke’ın 1982’de ayrılmasından ve Taylor’ın geçici olarak ayrılmasından sonra Motörhead gitarist ve davulculardan oluşan bir döner kapı haline geldi. Kayda değer değişimler şunlardı:
- Brian “Robbo” Robertson (eski Thin Lizzy)
- Würzel (Michael Burston)
- Phil Campbell (Lemmy’nin ölümüne kadar kalacak olan kişi)
- Pete Gill ve daha sonra geri dönen Phil Taylor
Bu dönemde Another Perfect Day (1983), Orgasmatron (1986) ve 1916 (1991) gibi albümler, plak şirketi sorunları, finansal istikrarsızlık ve değişen müzikal trendlerle mücadele etmelerine rağmen Motörhead’in gündemde kalmasını sağladı.
Zorluklara rağmen Lemmy taviz vermeyi reddetti ve grubun sound’unu son derece tutarlı tuttu – baladlar yok, trendler yok, sadece kirli, gürültülü rock ‘n’ roll.
Motörhead. Acımasız Canlanma: 1996-2015
Motörhead’in son enkarnasyonu – Lemmy, Phil Campbell (gitar) ve Mikkey Dee (davul) – grubun en uzun soluklu ve en istikrarlı kadrosu oldu. Aşağıdakiler de dahil olmak üzere bir dizi sert albüm yayınladılar:
- Overnight Sensation (1996)
- Inferno (2004)
- Motörizer (2008)
- Dünya Senin (2010)
- Aftershock (2013)
- Kötü Büyü (2015)
Bu kayıtlar grubun köklerine sadık kalırken aynı zamanda taze enerji sunmaları nedeniyle övgü aldı. Motörhead’in kariyerinin son dönemindeki çalışmaları onların bir mirastan daha fazlası olduklarını kanıtladı – hala tehlikeli, hala hayati bir grup.
Motörhead. Lemmy’nin Ölümü ve Bir Dönemin Sonu (2015)
Lemmy Kilmister , 28 Aralık 2015‘te, 70. doğum gününden ve agresif bir kanser teşhisinin konulmasından sadece birkaç gün sonra hayata veda etti. Ölümü, ikonik solistinden ayrılamayan bir grup olan Motörhead’in sonu oldu.
Birkaç saat içinde rock ve metal dünyasının dört bir yanından anma mesajları yağdı. Lemmy sadece bir solist değildi; hard rock’ın asi ruhunun yaşayan bir sembolüydü.
Müzikal Stil ve Etki
Motörhead’in müziği eşsiz bir karışımdı:
- Punk’ın hızı ve çiğliği
- gücü ve riffage’i
- Rock ‘n’ roll havası
Sıklıkla heavy metal olarak etiketlense de Lemmy bu terimi reddederek şunları söyledi: “Biz rock and roll çalıyoruz. Gürültülü, hızlı ve biz Motörhead’iz.”
Thrash, speed ve extreme metalin temelini atarak Metallica, Slayer, Megadeth, Anthrax ve sayısız diğer grubu etkilediler. Motörhead’in sadeleştirilmiş yaklaşımı ve yüksek hızlı atakları heavy müziğin kurallarını yeniden yazdı.
İkonik Kadrolar
Klasik Trio (1976-1982):
- Lemmy Kilmister – Bas, vokal
- “Hızlı” Eddie Clarke – Gitar
- Phil “Philthy Animal” Taylor – Davul
Son Kadro (1995-2015):
- Lemmy Kilmister
- Phil Campbell – Gitar
- Mikkey Dee – Davul
Diskografide Öne Çıkanlar
| Yıl | Albüm | Önemli Parçalar |
|---|---|---|
| 1977 | Motörhead | “Motörhead,” “Iron Horse/Born to Lose” |
| 1979 | Overkill | “Overkill,” “Stay Clean” |
| 1979 | Bombacı | “Bomber,” “Stone Dead Forever” |
| 1980 | Maça Ası | “Ace of Spades,” “(We Are) The Road Crew” |
| 1983 | Bir Başka Mükemmel Gün | “Shine,” “Dancing on Your Grave” |
| 1991 | 1916 | “The One to Sing the Blues,” “Love Me Forever” |
| 2004 | Cehennem | “Whorehouse Blues,” “In the Name of Tragedy” |
| 2015 | Kötü Büyü | “Thunder & Lightning,” “Sympathy for the Devil” (cover) |
Miras ve Tanınma
- Grammy Ödülü (2005): Metallica’nın “Whiplash” şarkısına yaptıkları cover ile En İyi Metal Performansı
- üzerindeki etkisi: Lars Ulrich, metal çalmak istemesini sağlayan grup olarak Motörhead’i gösteriyor
- İkonik Logo ve Maskot: Snaggletooth “Savaş Domuzu” metal kültüründe efsanevi bir sembol haline geldi
- Motörhead Viski ve Slot Makinesi: Lemmy’nin yaşam tarzı da müziği kadar efsaneleşti
Motörhead mükemmellik ya da teknikle ilgili değildi – tavır, hız ve meydan okumayla ilgiliydi.
İlginç Bilgiler
- Lemmy bir keresinde 1.000’den fazla kadınla yattığını ve onlarca yıl boyunca her gün bir şişe Jack Daniel’s içtiğini iddia etmişti.
- Motörhead, hem metal kafalar hem de punklar tarafından benimsenen az sayıdaki gruptan biridir.
- Grup kariyeri boyunca 2.000 ‘den fazla konser verdi.
- Lemmy’nin külleri mermi kovanlarının içine yerleştirildi ve Rob Halford ve Duff McKagan gibi yakın arkadaşlarına verildi.
